Alternatywne modele dostarczania pomocy prawnej

Rada Ministrów po konsultacji z adwokatami i radcami prawnymi powinna rozważyć wprowadzenie modeli dostarczania pomocy prawnej alternatywnych dla pomocy prawnej z urzędu (ex officio), na przykład:

– wyodrębnienie z budżetu na pomoc prawną części funduszy i stworzenie wzorem innych państw pilotażowego programu (na początku w obrębie jednego sądu okręgowego): Biura Obrońcy Publicznego, zatrudniającego adwokatów zajmujących się wyłącznie pomocą prawną z urzędu,

– rozważenie możliwości wprowadzenia innego modelu – kontraktowania usług prawniczych dla osób ubogich – polegającego na tym, że poszczególni prawnicy lub firmy prawnicze w zamian za ustalone wynagrodzenie podejmują się prowadzenia spraw z urzędu w danej jurysdykcji,

– przeprowadzenie badań porównawczych kosztów i efektywności pomocy prawnej udzielanej w ramach różnych opisanych wcześniej rozwiązań i ewentualne wprowadzenie systemu mieszanego stosowanego przez wiele państw,

– połączenie pilotażowego programu Biura Obrońcy Publicznego ze szkoleniem aplikacyjnym – aplikanci pod nadzorem doświadczonych adwokatów mogliby zajmować się w ramach aplikacji udzielaniem pomocy prawnej z urzędu.

Ministerstwo Sprawiedliwości oraz korporacje prawnicze powinny wprowadzić w pełni obiektywne kryteria i procedury naboru do zawodów prawniczych.

Adwokatura powinna otworzyć zawód adwokacki tak, by mogła wzrosnąć znacząco liczba adwokatów (przyjmowanych według wysokich, ale obiektywnych, wymagań).

Rada Ministrów powinna opracować założenia ustawy o pomocy prawnej, która zebrałaby w jednym akcie najważniejsze zagadnienia związane z dostępem do pomocy prawnej.

Pomoc udzielana przez organizacje pozarządowe. Korporacje prawnicze i organizacje pozarządowe powinny wypracować standardy współpracy.

Organizacje pozarządowe powinny stworzyć bazę internetową, w której znalazłyby się opracowywane przez różne organizacje i instytucje ulotki, informatory, poradniki itp.

Rada Ministrów powinna rozważyć stworzenie systemu dostępu do pozasądowej pomocy prawnej – w formie prawa do bezpłatnej lub częściowo odpłatnej (zależnej od zamożności) konsultacji, porady prawnej. System taki pozwoliłby na rozwiązanie wielu spraw bez angażowania organów wymiaru sprawiedliwości.

Alternatywne metody rozwiązywania sporów. Ministerstwo Sprawiedliwości odpowiedzialne za kształcenie sędziów i prokuratorów oraz samorządy zawodowe kształcące adwokatów i radców prawnych powinny w szkoleniach kłaść nacisk na wykorzystywanie istniejących możliwości alternatywnego rozwiązywania konfliktów i sporów (np. mediacja, ugoda).

Rada Ministrów, projektując zmiany ustawodawcze, powinna stwarzać możliwości alternatywnego rozwiązywania sporów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>