W sądach

W sądach osoby mające sprawy w wydziale karnym rzadziej (40%) w stosunku do osób ze sprawą w wydziale niekarnym (50%) pytało adwokata o jego czynności. Najrzadziej adwokata o jego czynności pytają oskarżeni (40% osób), częściej powodowie (50%) i pozwani (55%). Częściej pytają kobiety niż mężczyźni (50% spośród reprezentowanych kobiet i 45% mężczyzn). Rzadziej pytają osoby młodsze, a częściej starsze (spośród osób poniżej trzydziestego roku życia pytało 30%, tych między trzydziestym a pięćdziesiątym rokiem – 50%, a między pięćdziesiątym i sześćdziesiątym

– 65%). Im lepiej osoby są sytuowane, tym częściej pytają, choć różnice nie są znaczne – 45% osób w kategorii najgorzej sytuowanych i 55 wśród osób najlepiej sytuowanych. Częściej wreszcie pytają osoby lepiej wykształcone

– te z wyższym (55%) i średnim (50%) wykształceniem, podczas gdy tylko 30% osób z wykształceniem podstawowym.

Skargi dotyczące jakości pomocy prawnej wpływające do Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka i reakcje organów dyscyplinarnych adwokatury

Spośród spraw dotyczących jakości usług prawników oraz odpowiedzialności dyscyplinarnej, którymi zajmowała się Fundacja, można przytoczyć następujące przykłady:

Fundacja otrzymała list od oskarżonego, tymczasowo aresztowanego. Informował on, że jego obrońca wyznaczony z urzędu w toku sprawy karnej nie skontaktował się z oskarżonym, nie odpowiadał na jego telefony i listy ani nie stawił się osobiście na sześć kolejnych rozpraw. Skarżącemu poradziliśmy skargę do okręgowej rady adwokackiej. Oskarżony opisał w niej sprawę i zapytał, po co istnieje instytucja obrony z urzędu, skoro przyznany mu prawnik nic nie zrobił.

Otrzymał na swoją skargę krótką, złożoną z dwóch punktów, odpowiedź dziekana okręgowej rady (podkreślenia Ł. B.):

Dogłębna analiza stawianych przez Panią zarzutów nie doprowadziła do uznania za zasadnych w całości twierdzeń Pani. ale czytajmy dalej:

Przyznając jednocześnie fakt, że w postępowaniu mecenasa W. można dopatrzyć się pewnych zachowań, które mogą być kontrowersyjne […] – uznać należy, że globalnie nie naruszył on zasad etyki adwokackiej w stopniu powodującym konieczność podjęcia działań o charakterze dyscyplinarnym. Mając jednakże na uwadze powyższe, z adwokatem przeprowadzono rozmowę w przedmiocie konieczności unikania w przyszłości pewnych posunięć, które mogą być przyczyną ewentualnych sporów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>